Afrodyta Rękawik "Apeiro"

Potrzeba przytulania jest najważniejszym elementem jej twórczości. W pewnym momencie była tak silna, że podświadomie każda forma, którą tworzyła, przypominała kształt ramion gotowych do objęcia. Zaczęła więc świadomie wykorzystywać tę potrzebę w swojej pracy. Skoro ona ją odczuwa, wierzy, że wiele innych osób czuje podobnie. Dlaczego nie tworzyć sztuki z miłości? Con amore…Jej dłonie szukają obecności poprzez nieustanny kontakt z materią, czego efektem są miękkie, mięsiste formy. Buduje kobiece postacie, które z czasem stają się jej bliższe niż niejeden przyjaciel. Bez słów i komentarzy — tylko dotyk jako świadek.