Łukasz Zbroja ,,Alberto Giacometti"

W rzeźbie szczególnie interesuje go eksperyment — szybko się nudzi i nie widzi sensu w tworzeniu czegoś, o czym z góry wie, jak będzie wyglądać. W swojej pracy wykorzystuje różnorodne materiały: od szmat malarskich, przez kurz z odkurzacza, po brudne, zużyte elementy codzienności. Lubi łączyć techniki i prowadzi dialog z procesem rzeźbiarskiego odlewu, traktując fragmenty negatywu jako autonomiczny pozytyw. Zdarza mu się ingerować w rzeźby sprayem, rysując bezpośrednio na ich powierzchni. Środki wyrazu dobiera świadomie — tak, aby w możliwie najbardziej wyrazisty i bezpośredni sposób zobrazować kruchość oraz marność egzystencji, zarówno własnej, jak i odbiorcy jego prac. W malarstwie postępuje analogicznie, operując materią farby. Jak sam podkreśla, wszystko jest jedynie złudzeniem — rzeczy, do których nie mamy dostępu, albo które, paradoksalnie, mamy na wyciągnięcie ręki.